نمایشگاهی با عنوان "نمایشگاه پژوهشی مروری بر هنرهای تصویری سده های ۱۲ و ۱۳ هجری قمری (افشاریه، زندیه و قاجاریه)" از روز دوشنبه ۲۹ خرداد ۸۵ ساعت ۱۷ برگزار میگردد.
بازدید برای عموم از ۳۰ خرداد ۸۵ تا ۱۰ مرداد ۸۵ از ساعت ۱۰ تا ۲۰ و پنجشنبه ها از ساعت ۱۰ تا ۱۵ بجز روزهای تعطیل برقرار خواهد بود.
نشانی نمایشگاه: میدان فلسطین، جنب سینما فلسطین، خیابان برادران شهید مظفر، شماره ی ۵۳، موسسه ی فرهنگی هنری صبا، تلفن: ۶۶۴۹۴۵۰۸
انیمیشنی بر اساس داستان و تصاویر کتاب "قطعه ی گمشده" (شل سیلور استاین) ...
سلام. چون چند روزی رو تهران نبودم، یک هفته "تصویرگری" به روز نشد. خوشحالم که بیشتر از یک هفته طول نکشید. البته ممکنه از حدود ۲۳ خرداد تا ۱۳ تیر وبلاگ به روز نشه. ولی سعی میکنم این مدت رو کوتاهتر کنم...
به مناسبت اعلام سال ۲۰۰۶ به عنوان سال آموزش هنر از سوی یونسکو، جشنواره ای هنری با همکاری شرکت دامونفر (نماینده ی فابر کاستل در ایران) و فرهنگسرای نیاوران برگزار شده است.
رشته های این جشنواره عبارتند از: نقاشی، طراحی، پوستر و تصویرسازی ـ
زمان ارسال آثار از ۱۶ خرداد تا ۳۱ تیر خواهد بود.
برای خواندن مقررات شرکت در جشنواره، به اين نشانی اینترنتی مراجعه کنید.
بچه که بودم، عاشق ترکاندن حبابهای پلاستیکهای حبابدار بودم!
ولی اون موقع اینجور پلاستیکها کم بود.
تو این سایت میتونید یادی از بچگیهاتون کنید...
(البته اگه شما هم مثل من این کارو میکردید!)
http://fun.drno.de/flash/bubblewrap.swf
در روز اول خرداد ۱۳۸۵، برنامه اي توسط "شوراي كتاب كودك" برگزار شد كه در اين برنامه، گزارش تجربه داوري جايزه هانس کريستيان اندرسن ۲۰۰۶ و تجربههاي تصويرگران ايراني در نمايشگاه کتاب كودک بولونيا ،ايتاليا ۲۰۰۶ به اطلاع علاقه مندان رسيد.

در اين برنامه كه در تالار بتهوون خانه ي هنرمندان از ساعت ۳ تا ۷ بعدازظهر برقرار بود، خانم "نوش آفرين انصاري" به معرفي دفتر بين المللي کتاب براي نسل جوان و جايزه اندرسن پرداخت.
سپس خانم "پرناز نيري" (عضو هيات داوران جايزه جهاني اندرسن ۲۰۰۶) به ارئه گزارش داوري جايزه جهاني هانس کريستيان اندرسن ۲۰۰۶ پرداخت.

در ادامه ي برنامه، تجربه هاي سفر تصويرگران ايراني شرکت کننده در نمايشگاه بين المللي کتاب بولونيا ۲۰۰۶ توسط علي بوذري، مرتضي زاهدي، فرشيد شفيعي، هدا حدادي، ندا عظيمي و ... شرح داده شد.

در انتهاي برنامه، بازديد كنندگان از نمايشگاه كتابهاي برگزيده، كه در "سالن نيلوفر" خانه ي هنرمندان برگزار شده بود، بازديد كردند.
" روزنامه ی ایران با چاپ صفحات کودک ایران جمعه به سردبیری مانا نیستانی فصل جدیدی از تاریخ ادبیات کودکان در مطبوعات را رقم زد . معمولا نشریاتی که در حوزه ی کودکان فعالیت می کنند دارای نظارت شدیدی هستند که کودکان را از تابوهای تربیت کودکان دور نکنند . آیتم هایی مثل :کتاب دوست مهربان ، احترام به معلم ، درس خوان بودن و موارد مشابه بسیاری . همه ی این موارد نکات بسیار خوبی ست . اما این نکات سالهاست که در گوش کودکان خوانده می شود و هیچ گاه تاثیر فوق العاده ای بر ذهن هیچ کس نداشته است و اگر هم داشته باشد بسیار اندک است . دکارت در جمله ای می گوید : اگر در زندگی یک کودک عصیان گری وجود نداشته باشد زندگی او بر اساس الگویی تکراری شکل می گیرد و کودک را از زمان مرگ عصیان که منجر به خلاقیتش می شود باید مرده دانست . مانا نیستانی با شکستن تابوهای موجود اجازه ی شیطنت به کودکان می دهد . اجازه شلوغ کردن و به آنها اجازه می دهد که کودک باشند نه آدم بزرگی با سن کم . دو شخصیت دوست داشتنی این چهار صفحه را همراهی می کردند . سهیل و سارا و البته گروه دیگری با نام « چ . س . م .خ » زائیده ی ذهن همیشه خلاق مانا نیستانی و تیم همکارش . کارتونیست هایی مثل : داریوش رمضانی ، حمیدرضا پورنصیری و منصوره ی کمری . این صفحات چند سالی ست که با ماست . با بچه ها و کودک های درون آدم بزرگها .
اما اتفاقی افتاد که ما را از همه ی این اتفاقات دوست داشتنی دور کرد . یک اشتباه ناخواسته از مانا نیستانی در ایران جمعه ی بیست و دو اردیبهشت ماه . اشتباهی که بیش از آن که تصور شود به آن پرداخته شد و سر و صدا به پا کرد . اشتباهی که می توانست همان ابتدا با یک رفع ابهام کوچک کاملا حل شود اما این اتفاق نیفتاد و حالا که این یادداشت کوتاه را می خوانید مانا نیستانی در زندان است . هدفم از نوشتن یادداشت حمایت صرف از مانا نیست و البته نبوغ و حتی انسانیت او هم بر ما و دوستانش پوشیده نیست . نمی دانم چه عادت بدی ست که ما به انسانها گزینش گشده نگاه می کنیم . نمی دانم چرا آن روزها که مانا مسبب برگزاری جشن خیریه برای یک بیمار سیستریک فایبروسیسی هیچ کس حتی فکر تقدیری کوچک از مانا را نمی کرد .
ما روزنامه نگارها معمولا از زیر مسئولیت ها در می رویم و بعد هم سعی می کنیم کارمان را توجیه کنیم . اما ذهنم مغشوش تر از آن است که بخواهم تاریخچه ی کامل تری از چهار صفحه ای بنویسم که دیگر نیست . آقای سردبیر شما هم ببخشید . این به هم ریختگی نه تنها شامل من بلکه شامل روزنامه نگاران ، شما کاریکاتوریستها و ما دوستان مانا ست . مانا حالا دارد سردی دیوارهای اوین را تحمل می کند . به خاطر یک اشتباه کاملا سهوی . نمی دانم تا به حال بازداشتگاه یا زندان را تجربه کرده اید یا نه . اگر بدانید چه قدر سخت است. "
درپی چاپ کاریکاتوری در روزنامه ی "ایران جمعه" در روز جمعه ۲۲ اردیبهشت ۱۳۸۵، برخی از هموطنان آذری این کاریکاتور را اهانت به خود دانستند و به همین علت، اعتراضها و تحصنهایی صورت گرفت.
در روز سه شنبه ۲ خرداد ۱۳۸۵ روزنامه ی "ایران" توقیف و کاریکاتوریست "ایران" بازداشت شد...
سایت "ایران کارتون" در این رابطه مطلبی را با عنوان "پیامدهای ناگوار یک کاریکاتور" بر روی سایت خود قرار داده است:
http://irancartoon.ir/news/archives/2006/05/post_277.php

بقیه ی عکسها را می توانید در سایت زیر ببینید:
http://www.greatervancouverparks.com/HARRISONSandCastles01.html


