به گزارش سایت رسم مطلب زیر به قلم راشین خیریه در ویژه‌نامه روز دختران که از سوی فرهنگسرای دختران منتشر شد، به چاپ رسیده است:

 

دنیای تصویرگری همیشه برای من تازگی دارد.  به نظرم خیلی هیجان‌انگیز و لذت‌بخش است. من بدون تصویرگری چیزی در زندگی کم خواهم داشت، این را وقتی بهتر می‌فهمم که به شدت درگیر یک متن هستم و نگرانم که به نتیجه مطلوب نرسم. رسیدن به فکر نو و به قول معروف هیجان‌آور، کاری که هر خواننده‌ای را از کودک تا بزرگسال مجذوب خود کند و خوانندگان را دعوت به پیگیری مطالب نماید، کار بسیار مشکلی است.

گاهی این جستجوها به شش ماه هم می‌رسد. زمانی که تصویرگر سعی دارد از قالب قبلی خود خارج بشود و دست به یک ساختارشکنی اساسی بزند. در این فاصله تصویرگر باید هوش و حواس خودش رو حسابی جمع کند و به هرچه دور و اطرافش می‌گذرد به شدت توجه کند، چون کلید رسیدن به ایده مناسب همیشه همین دور و برهاست. این کلید می‌تواند از تماشای یک فیلم یا یک انیمیشن به فکر تصویرگر برسد. شاید دیدن کتاب‌های دیگران (داخلی یا خارجی) یا در لابه‌لای نت‌های یک موسیقی باشد.
با این توضیحات و ضمن دانستن این مطلب که کاری حرفه‌ای است که فقط یک بار اجرا شود نه دوبار، متوجه می‌شویم که تصویرگری کتاب، خصوصا برای کودکان و نوجوانان بسیار کار مشکل و پیچیده‌ای است، این برخلاف ظاهری است که شما تصور می‌کنید. خوانندگان این گونه کتاب‌های تصویری بد نیست که بدانند، کتاب‌های موفق در این شاخه به ندرت به بازار وارد می‌شوند، پس باید آنها هم سلیقه تصویری خودشان را بالاتر ببرند و به دنبال بهترین‌ها و جذاب‌ترین‌ها باشند.
کتابی که با انبوهی از رنگ‌های پر زرق و برق و درخشان به شما عرضه می‌شود برای من نمی‌تواند قابل قبول باشد، چرا و به چه دلیل طیف عظیمی از رنگ‌ها می‌بایست از صفحات کتاب‌ها بیرون بزنند، در حالی که با خلاصه‌گویی و دقت در انتخاب رنگ‌ها، این امکان به وجود می‌آید که کودک به فرم‌ها و فضاها و حس روایی داستان توجه بیشتری نشان دهد و تحت تأثیر جادوی رنگ‌های فریبنده که سودی هم برای او نخواهد داشت، قرار نگیرد.
 من سعی می‌کنم در تصویرگری‌هایم تا حد ممکن از جزئیات غیرضروری قابل حذف در کارم جلوگیری کنم و سادگی و خلاصه‌گویی را ترجیح میدهم. این حذفها و پاک‌سازی‌ها چه در رنگ چه در ساخت کاراکترها و چه در پلان‌های زمینه و انتخاب تکنیک، به طور مداوم در کارهایم جریان دارند. گاهی کار را با 7 یا 8 رنگ شروع می‌کنم و در انتها به 2 یا 3 رنگ رضایت می‌دهم و کار را تمام می‌کنم و این 2 یا 3، رنگ‌هایی هستند که بیشترین هماهنگی را باهم دارند. در ساخت شخصیت‌های داستانی هم طرفدار اغراق در نقاط ضعف شخصیت‌ها هستم. آدمها و حیوانات چاق به شدت چاق طراحی می‌شوند و تا حد ممکن چاشنی خنگ بودن و بامزه بودن را به آنها اضافه می‌کنم.
در خلق شخصیت‌های داستانی، همیشه به دوران کودکی خودم فکر می‌کنم  و با خود تصور می‌کنم در آن زمان من مایل بودم چه کتاب‌هایی داشته باشم، با چه تصاویری. این می‌تواند خیلی کمک‌کننده باشد. زمانی که به این نتیجه می‌رسم که اگر من بچه بودم از این تصویر حتما خوشم می‌آمد، مجبور می‌شوم به خودم اعتماد کنم و این نظر را به کل کودکان جامعه تعمیم دهم. به امیدی که همگان از این کار خوش‌شان خواهد آمد.
و در این نقطه کتاب به چاپخانه فرستاده می‌شود. به این امید اینکه حدسی که زدم درست از آب در بیاید.
در طول دوران تصویرگری‌ام که حدود 10 سال می‌باشد، خاطرات زیادی داشتم، همچنین سفرهای کاری زیادی. با آدم‌های زیادی آشنا شدم که همگی علاقه‌مند به این رشته بودند. تصویرگری کتاب کودک طرفداران زیادی دارد و اکثرا علاقه دارند یک بار هم که شده در این حوزه فعالیت کنند.
اگر تا امروز به این رشته جذاب، زیبا، فوق العاده، بی‌نظیر و هیجان‌انگیز فکر هم نکرده بودید، از امروز به آن فکر کنید. البته این را هم هرگز فراموش نکنید که بچه‌ها بسیار روراست هستند و به سختی از کاری خوش‌شان خواهد آمد. بنابراین در صورتی که نظرشان را راجع به کارتان به شما گفتند اصلا جا نخورید و خودتان را نبازید، سعی کنید و دوباره امتحان کنید.
به امید روزی که قادر باشیم کتاب‌هایی در خور و  شایسته کودکان ایرانی در اختیارشان قرار بدهیم. کتاب‌هایی با داستان‌هایی جذاب، تصاویری دلنشین و کـیفیت چاپی بی‌نظیر.

 

راشین خیریه عضو انجمن تصویرگران کتاب کودک، یکی از تصویرگران جوان و فعال ایرانی است که با نگاهی به فعالیت‌های او به راحتی متوجه این نکته می‌شوید. او در پرونده کاری خود 31 جلد کتاب چاپ شده، در حدود 25 جایزه داخلی و خارجی تصویرگری، چهار ماه بورس مطالعاتی برای فرانسه، بورس تحصیلی برای تحصیل در دوره کارشناسی ارشد از دانشگاه الزهرا، 9 نمایشگاه انفرادی و جمعی داخلی و خارجی و تجربیاتی مثل کارگردانی فیلم انیمیشن، طراحی بک گراند برای فیلم‌های انیمیشن، تدریس نقاشی در خارج از کشور را دارد. خیریه همچنین مشاور هنری در ورکشاپ مبارزه با ایدز. زیر نظر یونیسف و دانشگاه هاپکینز آمریکا  بوده و با نشریات کودک و نوجوان در حوزه تصویرگری هم همکاری می‌کند. شخصیت مهربان و دوست داشتنی او هم در متنش پیدا است و هم در دل تصویرگری‌هایش.

در سایت رسم میخوانیم. گفتگو با چهار گرافیست‌ و تصویرگر جوان در ویژه‌نامه روز دختران که از سوی فرهنگسرای دختران منتشر شد، به چاپ رسیده است: پریسا قادری، راشین خیریه، نازمریم شیخها و مریم قنبریان. متن گفتگو با پریسا قادری پیش روی شماست:

 

پریسا قادری فارغ التحصیل رشته ارتباط تصویری در مقطع کارشناسی و دانشجوی کارشناسی ارشد در همان رشته است. از فرصت بین ساعت‌های کاریاش استفاده می‌کند تا به اهدافش در زندگی برسد. در مترو کتاب می‌خواند، در ساعات بی‌کاری‌اش بین کار بیرون و کار خانه و کلاس یوگا و فعالیت‌هایی که برای کمک‌های اجتماعی انجام می‌دهد، برای نمایشگاهها و مسابقات هنری متعددی کار کرده و جوایزی هم گرفته است. گفتگو با او را بخوانید: 

 

با چه انگیزه‌ای در مسابقات و نمایشگاههای مختلف شرکت می‌کنید؟
شعار من این بود که همیشه دوست داشتم معروف شوم. بعد تصمیم گرفتم موفق باشم که خود به خود معروف هم خواهم شد.

فرق این دو در چیست؟
اگر روی معروف شدن سرمایه‌گذاری می‌کردم و کار کنم تا معروف شوم، شاید کار خوبی از من ارایه نمی‌شد و من برای طراحی‌های خوبم معروف نمی‌شدم، ولی اگر کمتر کار کنم ولی کیفیت کارم بالا باشد بهتر است. در حال حاضر تصمیم گرفته‌ام که خوب کار کنم و در کارم موفق باشم تا اینکه تولید انبوه داشته باشم.

این معروفیت را برای چی می‌خواهید؟ دوست دارید موفق باشید در یک شرکت گرافیکی کار کنید و کارهای خوب و عالیای برای آن شرکت انجام دهید. موفقیت را در این می‌بینید؟
این نیز به نوعی موفقیت است، ولی من دوست دارم به جایی برسم که کارهایم امضای خود را داشته باشد و این امضا برای من اعتبار بیاورد.

که با این اعتبار به کجا برسید؟
دوست دارم کاری انجام بدهم که تاثیر جهانی داشته باشد. مثل همین پوستر ایدز که برای مسابقات گرافیک کشور اوکراین  طراحی کردم همه آن را درک می‌کردند و با آن ارتباط برقرار می‌کردند. دوست دارم کارهایی در این سبک طراحی کنم که اگر کسی می‌بیند با آن ارتباط حسی برقرار کند. در مورد صلح یا همین ایدز خیلی دوست داشتم ادامه بدهم و سازمان بهزیستی هم این پوستر را از من خرید ولی هیچ وقت چاپ نشد، با توجه به اینکه بارها از طرف آنها شعار آن تغییر کرد و من می‌توانستم با کمک این هنر اطلاع‌رسانی کنم. چنین کارهایی را دوست دارم نه اینکه شخصی کار کنم.

 
فکر می‌کنم شما برای اینگونه اطلاع‌رسانی‌ها و کارهای اجتماعی فعالیت‌های دیگری هم دارید؟
یک NGO غیردولتی، غیرانتفاعی هست به اسم احیای ارزشها و توانیاب که فرزندان معلول خانواده‌های کم بضاعت را به طور رایگان توانیابی می‌کند و بخش دیگری هم دارد برای کمک‌رسانی به بیماران ایدزی، چه آنهایی که ایدز گرفته‌اند و از طرف خانواده‌هایشان طردشان شده‌اند و چه کسانی کاملا بی‌گناه که دچار این بیماری شده‌اند، من برای این NGO بروشوری با عنوان یتیمان ایدز طراحی کردم و برای نمایشگاههایی که با هدف کمک به بچه‌های مبتلا به ایدز برگزار می‌شود پوستر و کارهای گرافیکی‌شان را طراحی می‌کنم.

 
بیشتر کارهای اجتماعی را می‌پسندید؟
این دقیقا کارهایی است که من می‌پسندم، این که نمایشگاه شخصی بگذارم و بی‌دغدغه پوستر بزنم را نمی‌پسندم.

خب این کاری است که هم قشنگ است و هم احتیاجی به شهرت ندارد. آن شهرتی که می‌گفتید را برای چه کاری می‌خواهید؟
برای اینکه بتوانم حرفهایم را بزنم. وقتی کسی معروف باشد حرفهایش بیشتر تأثیرگذار خواهد بود و مردم بیشتر آن شخص و حرف‌هایش را قبول دارند و این مسأله خود به خود اعتبار می‌آورد و ...

و پول؟
بله خیلی دوست دارم پولدار بشم.

که با خیال راحت کمک‌های مردمی انجام دهید و دنبال فعالیت‌های اجتماعی‌تان بروید؟
بله. با خیال راحت و بدون فکر به اینکه من با این پول که کمک کردم، می‌توانستم فلان چیز را برای خود تهیه کنم. هنوز به آن مرحله نرسیدم.

فکر نمی‌کنی آدم هرچه بیشتر پول درمی‌آورد، کمتر دلش می‌آید پولش را خرج کند؟ 
بله، اما جنبه‌های اعتقادی نیز  بسیار تأثیرگذار خواهد بود. من در حال حاضر هم به وسع خودم کمک می‌کنم. اگر نقدی هم نشود غیرمادی.

پس پولدار شدن را فقط برای این هم نمی‌خواهید! 
البته من گفتم دوست دارم پولدار شوم، شما پرسیدید که بیشتر کمک کنم و بحث به اینجا کشیده شد. کمک کردن را دوست دارم ولی نه اینکه کل زندگی‌ام را وقف کنم. دوست دارم خیلی پول داشته باشم که خیلی کارها بکنم.

 

این هدف زندگی شماست؟
یکی از آنهاست. ولی اول موفقیت، بعد شهرت و بعد ثروت

به گزارش سایت خبری رسم ، همایش نقش موسیقی در تصویرسازی کودک فردا (26/8/87) در فرهنگسرای مدرسه برگزار می‌شود.

براساس خبر ارسالی، در این همایش که از ساعت 10 آغاز می‌شود، دکتر خلیل مشتاق، مدرس و مولف کتاب‌های کنکور هنر سخنرانی می‌کند. علاقه‌مندان برای شرکت در این همایش می‌توانند به نشانی خیابان شریعتی، نرسیده به پل سیدخندان، پارک هلال احمر، فرهنگسرای مدرسه مراجعه کنند. نیز برای دریافت اطلاعات بیشتر با شماره 88765090 تماس بگیرند.

 

به گزارش سایت خبری رسم ، گفتگوی آرش تنهایی با هادی فراهانی در روزنامه کارگزاران منتشر شد. این گفتگو به مناسبت برپایی نمایشگاه تصویرسازی‌های مطبوعاتی فراهانی در خانه هنرمندان انجام شده که متن کامل آن پیش روی شماست:

 

آرش تنهایی: یاد حرف مرتضی ممیز می‌افتم كه گفته بود ''ما ایرانی‌ها زیركی را دوست داریم، زبلی و دغلی چیز دیگری است، ما تیزهوشی و تیزبینی توام با پاكدلی را زیركی می‌گوییم.'' هرچه كه به تصویر‌سازی‌هادی فراهانی نگاه می‌كنم بیشتر متوجه زیركی او می‌شوم كه چطور توانسته در ینگه دنیا كه پر است از تصویرساز‌های جور وا جور و طراحان شش دانگ در نشریه‌هایی، مثل وال استریت ژورنال، نیویورک تایمز و ... طرح بزند، و حال كه در این سر دنیا نمایشگاه گذاشته آثارش آنقدر به مذاق هموطنان نكته سنجش خوش بیاید. همه اینها باعث می‌شود خیل انبوهی بدون اینكه او را بشناسند به نمایشگاه او در خانه هنرمندان بیایند و ببینند این طراح برای تصویر‌سازی معتبر‌ترین نشریات دنیا چه كرده است. نمایشگاه او 10 روز دیگر تمدید می‌شود ولی همچنان مخاطبان كم كه نه بلكه بیشتر هم شده‌اند. تماشاگر كار‌های او اعم از پیر و جوان هنرمند و غیر هنرمند محو زیركی او می‌شوند كه چطور هیچ كدام از تیرهای سرباز آمریكایی به هدف نخورده است و فقط زخمی است بر تن نخل‌های خاموش عراق، او زبان استعاره را به خوبی می‌شناسد. طنزش گرچه خیلی گزنده نیست اما مخاطب را به فكر وا می‌دارد، علاوه بر قدرت و تكنیک بالایش در تصویر‌سازی كه گه‌گدار در میان تصویرگران وطنی نیز با آن روبرو هستیم تک‌تک آثارش ایده‌هایی جذاب دارند. هادی فراهانی فارغ‌التحصیل هنرستان تجسمی پسران و دانشكده هنرهای زیبا بوده است و در سال‌های دور با نشریانی همچون سروش و صنعت حمل و نقل همكاری داشته است. 13 سال است كه در كانادا زندگی می‌كند و برای نشریات ینگه دنیا تصویر‌سازی می‌كند. این گفتگو را به سبب حضور این هنرمند در وطن و نمایشگاهش در نگارخانه استاد ممیز خانه هنرمندان با او ترتیب داده‌ایم، با فروتنی گفتگو با ما را می‌پذیرد و از گرافیک مطبوعاتی و تصویر‌سازی برای مطبوعات می‌گوید ...

به گزارش سایت خبری رسم ، انجمن تصویرگران کتاب کودک، كلاس‌های تصویرسازی برگزار می‌کند.

در خبر ارسالی آمده است:" ‌در این دوره از كلاس‌های آموزشی تصویرگری در مورد اصول و قواعد تصویرگری و نیز نحوه پرداخت و اجرای طرح آموزشی داده می‌شود و ‌در این كلاس‌ها از تجربیات استادان برجسته تصویرگری نیز استفاده می‌شود و در پایان هر دوره مدركی مبنی بر گذراندن دوره اصولی تصویرگری به شركت‌كنندگان ارائه می‌شود".